Wegens een overaanbod aan rode en witte aalbessen in de tuin én een aanvoer van heerlijke zoete aardbeien vanuit het thuisfront, leek het mij een ideaal moment om mijn expertise op vlak van confituur bij te schaven. Het is te zeggen, het was mijn eerste probeersel. Conclusie: de smaak is heerlijk, maar de confituur is te vloeibaar. De reden? Ik weet het niet. Voldoende suiker lijkt me en ook vrij lang laten inkoken… Iemand tips? Laat maar komen!

Frank en de kindjes hielpen plukken/proeven en Rasper, de kat, zag dat het goed was. De huisjesslak had een lichte voorkeur voor de rode bessen volgens Marthe 😉

En dan spoelen, spoelen, spoelen… Vervolgens door de hippe passe-vite van mama. Alles in een gote pot. Roeren, roeren, roeren… Laten koken en indikken samen met de fijne kristalsuiker en klaar! In de potjes gieten en stevig dicht draaien. En om het helemaal af te werken: een bijpassend etiket van Mammy Jeanne!